تیراندازی تحت فشار (U12)

دو نفری، 5 متر فاصله. 20 پاس سینه، 20 پاس باونس، 20 پاس سر، 20 پاس تک‌دستی (10 هر دست).

گرم‌کردن اساسی که هر مربی باید هر تمرین انجام دهد. تعداد بی‌شماری تاوری جلوگیری شود.

پنج نقطه مشخص: دو کوچه، دو بال، بالای کی. بازیکن باید ۵ شوت درست از هر نقطه بزند قبل اینکه به نقطه بعدی برود. مربی زمان کل را ثبت می‌کند. رکورد شخصی را روی دیوار ثبت کنید.

تمرین شوت بی‌رحمانه‌ای که لمس توپ را از تمام نقاط زمین می‌سازد.

بازیکن از خط پایانی به سمت خط سه‌امتیاز می‌دود، پاس را از شریک زیر سبد دریافت می‌کند و بلافاصله شوت می‌کند. اسپرینت، دریافت، شوت. 10 موفقیت از هر کدام 5 نقطه.

خستگی شوت بازی واقعی را تکرار می‌کند. شوت‌های خالص آسان است؛ شوت‌های خسته‌کننده بازی‌ها را برمی‌دارد.

هر بازیکن دو پرتاب آزاد بعد از یک کار فیزیکی سخت (10 شنو، دویدن، ریباند). بهترین درصد تیم در دویدن بعدی نشسته است.

خستگی آخر بازی را شبیه‌سازی می‌کند. بیشتر پرتاب‌های آزاد از دست رفته در 4-2 با 6 ثانیه باقی‌مانده اتفاق می‌افتد، نه در تمرین‌های آرام.

تیرانداز شوت می‌زند. موفق = 1 امتیاز. ناموفق = حرفه‌ای (مربی) 3 امتیاز می‌گیرد. اولین نفری که 11 امتیاز بگیرد برنده است. سخت اما اعتیادآور.

تمرکز لازم برای شوت‌های تعیین‌کننده بازی را می‌سازد.

بازیکنان در خط پرتاب آزاد صف می‌کشند، دو توپ بسکتبال در جلو. بازیکن اول شوت می‌زند؛ اگر خطا کند، ریباند گرفته و دوباره تلاش می‌کند. بازیکن دوم بلافاصله بعد از رهایی توپ توسط اول شوت می‌زند — اگر قبل از اینکه بازیکن اول خود را ثابت کند، موفق شود، اول خارج می‌شود.

مورد علاقه طرفداران. شوت تحت فشار و اضطراری ریباند را توسعه می‌دهد.

پایان تمرین: هر کدام 30 ثانیه، لمس انگشتان پا، کشش چهارسر ران، کشش عضلات پشت ران، کشش ساق، کشش حالت گسترش، کشش کبری پشت، چرخش شانه. مجموع 4 دقیقه.

اکثر مربی‌ها از آن صرف‌نظر می‌کنند. نکن. بازیابی از اینجا شروع می‌شود. بازیکنانی که به‌طور منظم کشش می‌دهند کمتر به دلیل درد عضلانی از تمرین غایب می‌شوند.