ریباند و تلاش (U14)

دو نفری، 5 متر فاصله. 20 پاس سینه، 20 پاس باونس، 20 پاس سر، 20 پاس تک‌دستی (10 هر دست).

گرم‌کردن اساسی که هر مربی باید هر تمرین انجام دهد. تعداد بی‌شماری تاوری جلوگیری شود.

مربی از بال شوت می‌کند. مدافع بازیکن حمله‌کننده را بلاک می‌کند (پیدا کن، ضربه بزن، نگه‌دار، توپ را پیدا کن). حملات سعی می‌کند تاختی بزند و ریباند تهاجمی بگیرد.

مهارتی که بیشتر نادیده گرفته می‌شود اما بازی‌های برنده می‌شود.

بازیکن توپ را به تخته پشتی پرتاب می‌کند و با یک دست بارها به بالا ضربه می‌زند بدون اینکه به زمین برخورد کند. 10 ضربه دست راست، 10 ضربه دست چپ، 10 ضربه متناوب.

قدرت ریباند انفجاری، استحکام انگشتان و تایمینگ اطراف حلقه را توسعه می‌دهد.

مربی توپ را به تخته پشتی پرتاب می‌کند (خطاهای عمدی). بازیکنان زیر سبد صف می‌کشند؛ هر کس به نوبه خود می‌پرد و توپ را برمی‌گرداند. بدون درایبل، بدون کچ — در یک حرکت توپ را درون سبد فرو کن.

حس ریباند و توانایی مارک‌زنی را تقویت می‌کند.

مربی از بال شوت می‌کند. 3 تهاجم، 3 دفاع. تیمی که ریباند را بگیرد = 1 امتیاز. دفاع باید قبل از رفتن برای توپ مسدود کند. اول که 5 امتیاز بگیرد برنده است.

ریباند را رقابتی و جالب می‌کند. بازیکنان وقتی امتیاز در کار است واقعاً مسدود می‌کنند.

تورنمنت یک‌به‌یک در یک سبد. اول کسی که امتیاز بگیره می‌مونه؛ باختنده به انتهای صف می‌ره. ببین کی می‌تونه بیشتر تو جایگاه «پادشاه» بمونه.

کار رقابتی شدید یک‌به‌یک. استحکام و خوندن خط بازی رو زیر فشار می‌سازه.

پایان تمرین: هر کدام 30 ثانیه، لمس انگشتان پا، کشش چهارسر ران، کشش عضلات پشت ران، کشش ساق، کشش حالت گسترش، کشش کبری پشت، چرخش شانه. مجموع 4 دقیقه.

اکثر مربی‌ها از آن صرف‌نظر می‌کنند. نکن. بازیابی از اینجا شروع می‌شود. بازیکنانی که به‌طور منظم کشش می‌دهند کمتر به دلیل درد عضلانی از تمرین غایب می‌شوند.